LOVING FLAVOR (Later Medium McQueens Message, McQueens Blues Band)
Loving Flavor werd in
november 1967 opgericht en bestond uit:
Bernt
Zwikker zang, Fred Boltendal sologitaar, Frans Sluiters basgitaar, Jan
Willem Migchels op drums, en Nico Gemen, piano.
Wim van
Kampen was tot februari 1968 de manager.
Ter gelegenheid van de opening
van Klub Kwink op 18 november 1967 traden in de Fjord meerdere bands op,
waaronder LOVING FLAVOR.
Verder lezen? klik
HIER
LOVING FLAVOR (Later Medium McQueens Message, McQueens Blues Band)
Loving Flavor werd in
november 1967 opgericht en bestond uit:
Bernt
Zwikker zang, Fred Boltendal sologitaar, Frans Sluiters basgitaar, Jan
Willem Migchels op drums, en Nico Gemen, piano.
Wim van
Kampen was tot februari 1968 de manager.
Ter gelegenheid van de opening
van Klub Kwink op 18 november 1967 traden in de Fjord meerdere bands op,
waaronder LOVING FLAVOR. Dit lezen wij op het
FEESTPROGRAMMA waarop in totaal tien Voorburgse bands vermeld worden:
DUPE 4,
SANDY COAST,
MARGIE BALL,
LIMITS,
HUSH BUBBLES,
AERIAL ZEST,
SIMPLE SOULS,
LOVING FLAVOR,
JET SET,
SCARLETS
Hoe het optreden van LOVING
FLAVOR verliep, is onduidelijk.
In december 1967 werd de naam
veranderd in Medium McQueen Message, een naam die gebaseerd is op The
Medium Is The Message van Mac Luhan. Over de verdere verrichtingen van
de band tasten wij in het duister.
Frans Sluyters de basgitarist herinnert zich
echter het
volgende;
Het zou best kunnen dat er ooit die naam “Loving Flavor” is
gebruikt. Dat moet dan wel heel kort geweest zijn, want langere tijd
is gebruikt “Medium McQueens Message en daarna Mc Queens Bluesband.
Allereerst even voor de
volledigheid wat namen die ontbreken; Nico Gemen (zijn vader en
later ook Nico hadden tapijt- en woninginrichtingzaken in Den Haag)
en Jan Willem Migchels.
Mijn ouders en die van Jan Willem
hadden een winkel in de Haagse Passage. Daar, onder de rotonde onder
de winkel van Sluyters Oosterse Kunst (mijn ouders) hadden wij een
eigen kelder waar wij repeteerden en kleine feestjes organiseerden.
Om ergens op te treden moesten wij alle versterkers en andere troep
door een lange gang sjouwen naar het Achterom (een klein
expeditiestraatje). De vader van pianist Nico stelde dan een Ford
Transit busje beschikbaar, wat bestuurd werd door Piet Janse, want
wij waren in die tijd nog geen 18. Piet genoot het volledige
vertrouwen van vader Gemen. Wat ik mij herinner, is dat hij steevast
op de terugweg door de Geleenstraat reed. Wij zaten dan achterin de
bus en keken onze ogen uit…
In die tijd speelden wij regelmatig
in de “hoochie Coochie Club”aan de Laan in Den Haag. Daar speelde in
die tijd ook Living Blues en waren er regelmatig Jam Sessions. Daar
ontmoeten wij Hans van Hoevelaak, die waanzinnig goed mondharmonica
speelde. Hij werd het zesde lid van de band. Hans bleek eigenlijk
ook nog een uitstekende gitarist te zijn en overtrof Fred, die vaak
in hogere sferen verkeerde en alleen zichzelf dan erg goed vond.
Waarschijnlijk door onze katholieke
scholen speelden wij vaak onder, naast of achter katholieke kerken,
die daar feestjes organiseerden. Ook Club 192 en de Marathon in Den
Haag waren plekken die ik mij herinner.
De band hield op te bestaan, omdat
ik twee jaar naar het buitenland vertrok voor mijn studie. Na
terugkomst in Den Haag kocht ik een contrabas. Normaal gesproken
waren wij kind aan huis bij Servaas en Gerritsen, maar nu was ik
terechtgekomen in de Jan Hendrikstraat. Naar huis lopend met die
nieuwe bas kwam ik Hans van Hoevelaak tegen, die ik twee jaar niet
had gezien. Hij speelde intussen in een Bluegrass band en zij
zochten een bassist. Ik speelde nog geen noot op dat ding, maar ging
snel op les en begon gelijk bij die band, die ook veel Amerikaanse
artiesten op tournee begeleidde. Veertien jaar lang een hele leuke
tijd geweest.
Intussen had ik het met mijn werk
erg druk gekregen. Ik had winkels in Leidsenhage, Rijswijk, Delft
Den Haag en Breda. Gestopt dus, en ik dacht voorgoed. In Leidsenhage
heb ik 25 jaar de activiteiten georganiseerd. Veel te maken dus ook
met muziek. Daaruit ontstond een soort Leidsenhage huisband met Cees
Fisser en Fred Bouwman. Wij gingen voor de lol weer muziekmaken en
spraken af niet te gaan optreden. Dat is uiteindelijk niet gelukt,
want wij hebben jaren nog met de knappe Mannen Band veel gespeeld.
Ik ben drie jaar geleden gestopt.
Rommel nog wel een beetje en val af en toe eens ergens in, maar
beperk me in hoofdzaak tot de schuifdeuren.