PALE BLUE JACK /
SUSY Q
Pale Blue Jack was
het vervolg op het tweede bandje van Hugo van Haastert Shart
genaamd.
In 1967 eindigde het bestaan van de 5-mans formatie Shart, die bestond
uit Hugo gitaar en zang, Otto Wolthuis gitaar, Jan van der Horn drums,
Adri Koster basgitaar, Joop Achterhorst ritmegitaar en saxofonist
Maarten. De reden hiervan was dat de oudere bandleden de militaire
dienst in moesten.
Verder lezen? klik
HIER
PALE BLUE JACK /
SUSY Q
Pale Blue Jack was
het vervolg op het tweede bandje van Hugo van Haastert Shart
genaamd.
In 1967 eindigde het bestaan van de vijf-mans formatie Shart, die bestond
uit Hugo gitaar en zang, Otto Wolthuis gitaar, Jan van der Horn drums,
Adri Koster basgitaar, Joop Achterhorst ritmegitaar en saxofonist
Maarten. De reden hiervan was dat de oudere bandleden de militaire
dienst in moesten.
De toen 16-jarige
Hugo besloot om samen
met zijn Noorse pleegbroer Hans Arnold op ritmegitaar, een vriend uit
zijn toenmalige woonplaats Ferry Meerding op drums en een schoolvriend
uit Voorburg Rudie Schrewelius op sologitaar, een nieuw bandje te
formeren.
Die band kreeg twee namen
Pale Blue Jack en Susy Q. De achterliggende gedachte was dat je met
twee namen twee keer in dezelfde zaal kon optreden. En het werkte nog
ook!
Hoewel de
school ook succesvol moest worden beëindigd en muziek maken tijdrovend
en uiteraard veel leuker om te doen was dan huiswerk maken, ontstonden
er nogal eens problemen. Maar het diploma werd toch behaald (door
smeekgebeden van de leraar Biologie aan de examinatoren), en zo ging
Hugo toch in Eindhoven aan de Academie voor Industriële Vormgeving
studeren.
Echter, de muziek bleef lonken.
AERIAL ZEST
Aerial Zest
werd in 1967 opgericht door een aantal scholieren van het Voorburgse
Maartens Lyceum.
Bij oprichting
bestond de band uit: Eric Wehrmeijer sologitaar en zang, Theo Wagemans
basgitaar en zang, Huub Boelaars op drums en tenslotte Klaas Trapman die
op 'Het Loo' zat en een harmonium met opklapbare pootjes bespeelde. ( De
opklapbare pootjes zaten aan het harmonium en niet aan Klaas.)
Als manager trad
op Ed Wagemans, de oudere broer van Theo. Bij de familie Wagemans aan de
Koninginnelaan in Voorburg werd geoefend en ook als er niet werd
gemusiceerd, verzamelde deze vriendenclub zich in het huis waar de deur
bij wijze van spreken altijd open stond.
Klaas herinnert
zich de gezellige sfeer die daar altijd heerste.
Op de
repertoirelijst van Aerial Zest vinden we namen als Steve Winwood, Eric
Burdon, Van Morrison, John Mayall en The Beatles. De bluesinvloeden
waren duidelijk herkenbaar.
De band speelde
voornamelijk op schoolfeesten in de nabije omgeving.
In 1968 werd de
muzikale koers gewijzigd en gingen Theo Wagemans en Klaas Trapman samen
met Kees Brakenhoff als trio verder onder de naam Music.
Over Klaas
Trapman, die al vanaf zijn twaalfde jaar kerkorganist was, gaat de
anekdote dat hij eind jaren 60 door het kerkbestuur werd terechtgewezen
omdat hij zich bij het spelen van Psalmen en Gezangen naar hun idee
teveel liet leiden door de Amerikaanse muzikant Frank Zappa (van The
Mothers of Invention ).
Noot; de bandleden
zijn later als volwassenenen als volgt terechtgekomen; Eric Wehrmeijer;
Theaterdirecteur, Klaas Trapman; Leraar Conservatorium etc...
