FULL FRESH
Deze band was een geheel frisse herstart van The Jet Set en bestond uit
dezelfde leden, waaraan één muzikant werd toegevoegd, George Demmenie op
de toetsen. Full Fresh bestond van mei 1968 tot eind 1969 en hield op te
bestaan toen Wim van der Velden in militaire dienst moest.
De band bestond dus uit:
Wim van der Velden sologitaar, Rob van der Ham drums, Hans Bourquin
slaggitaar en zijn neef Jos Bourquin op basgitaar, Onno Mulder zang en
George Demmenie op orgel.
Jan van Veen was ook in deze
vernieuwde band nog steeds manager, chauffeur van de Ford Transit en
tevens de technische man. Op de repertoirelijst van Full Fresh vinden we
veel namen van nummers uit de Top 40. Wim van der Velden had een sterke
voorkeur voor nummers van Spencer Davis met het karakteristieke
stemgeluid van Steve Winwood. Ook dansbare Soulmuziek, de zogenoemde
“slijp”muziek werd veel gevraagd.
Zomaar een greep uit de playlist uit 1969: Green Onions, Mean Woman
Blues, Somebody Help Me en I Wash My Hands In Muddy Water.
Rob van der Ham herinnert zich
het Soul Weekend van 25 en 26 oktober 1968, waar zij na hun eerste
optreden in De Vliegermolen werden gevraagd voor een tweede ronde, om in
te vallen voor de Sandy Coast, van wie een aantal muzikanten inmiddels
tussen hun lege drankflessen totaal uitgeteld in diepe slaap waren
gevallen.
Bij Club 43 van Danszaal Peter
van Velzen haalde men in de pauze een keer een flauwe grap uit met de
verwisselbare plakletters op zijn bassdrum. Lachende bezoekers wezen hem
erop dat de F was verdwenen en er een paar letters waren omgewisseld. In
plaats van Full Fresh stond er nu ineens iets geheel anders, namelijk
Lul Fresh.
Optredens breidden zich uit
over het hele land en ook daarbuiten. Willem van der Velden denkt met
plezier terug aan een festival in het Duitse Gummersbach waar de band
als “HOLLÄNDISCHE SENSATION!” aangekondigd stond en waarbij de spanning
in de zaal tot een hoogtepunt werd opgevoerd door bij het wisselen van
de bands de podiumgordijnen geheimzinnig te sluiten. Pas na een half uur
kwamen zij met hun eigen installatie tevoorschijn en verzorgden het
optreden van hun leven. De band, volgens de Duitse affiches “bekend van
radio, tv en platenopnamen” had na afloop van dit sensationele optreden
vanwege alle handtekeningen die moesten worden uitgedeeld grote moeite
om weer op tijd in Voorburg terug te zijn. Rob moest namelijk die
maandagochtend gewoon op tijd eindexamen doen.
Ook weet hij nog dat er bij
Dansschool Kuijpers op de Eerste Paasdag 1969 een spelletjesmiddag werd
georganiseerd, waarbij de heer Kuijpers met een lepel in de mond met
daarop een paasei door de zaal liep, struikelde, vervolgens uitgleed en
daarbij zijn waardigheid en humeur grotendeels verloor. Op de etage
daarboven speelde diezelfde dag Full Fresh en de jongens hadden voor de
grap hun jassen over de bewakingscamera’s gehangen. Toen meneer Kuijpers
ontdekte dat hij de controle over zijn dansschool dreigde kwijt te
raken, verloor hij zijn laatste restje goede humeur en ontsloeg de
complete band. Roadie Bertus uitte vervolgens zijn boosheid niet met
woorden maar wel met daden, door bij hun vertrek uitvoerig tegen de
mooie voordeur te urineren.
Nadat Willem van der Velden
voor militaire dienst werd opgeroepen, heeft Peter Zwalve nog korte tijd
de lege plaats ingenomen. Zijn muziekstijl bleek echter heel anders dan
wat de band gewend was. Slechts één keer traden ze in deze aangepaste
formatie op. Ook omdat er steeds vaker bandleden waren verhinderd
vanwege verkering of andere dringende aangelegenheden, besloten de
jongens om er eind 1969 helemaal mee te stoppen.
