RILUSJATOBA SOOS
De Rilusjatoba Soos werd begin 1967 door Rinus Muilwijk, na het
uiteenvallen van The Thunderbirds, opgericht. De thuishaven van de soos
was het Groene huisje, dat zich in het huidige Wilhelmus sportpark,
nabij de Voorburgse Kerkbrug, bevond.
De toch wel aparte naam van deze jeugdsoos was afkomstig van de roepnamen
van de oprichters respectievelijk: Rinus Muilwijk, Luck
Lucassen, Sjaak de Leeuw, Ton van der Meer en Jan waarvan
we de achternaam niet kunnen achterhalen. Omdat Rilusjatoja niet goed
klonk werd de Ja van Jans voornaam verbasterd tot Ba.
Verder lezen? klik
HIER
RILUSJATOBA SOOS
De Rilusjatoba Soos werd begin 1967 door Rinus Muilwijk, na het
uiteenvallen van The Thunderbirds, opgericht. De thuishaven van de soos
was het Groene huisje, dat zich in het huidige Wilhelmus sportpark,
nabij de Voorburgse Kerkbrug, bevond.
De toch wel aparte naam van deze jeugdsoos was afkomstig van de roepnamen
van de oprichters respectievelijk: Rinus Muilwijk, Luck
Lucassen, Sjaak de Leeuw, Ton van der Meer en Jan waarvan
we de achternaam niet kunnen achterhalen. Omdat Rilusjatoja niet goed
klonk werd de Ja van Jans voornaam verbasterd tot Ba.
Rinus kende in zijn naaste omgeving een aantal mensen dat
bijna nooit uitging in het weekend en altijd thuiszat. Hij wilde in Voorburg
iets organiseren voor deze groep. Hij wilde deze mensen hun vertrouwde huis uit
lokken door op de zaterdagavond gezellige goedkope soosavonden te
organiseren. De Rilusjatoba Soos had bijna elke zaterdagavond livemuziek
met een meestal uit Voorburg afkomstige band.
De drank werd direct betrokken van de groothandel Wildenberg uit Voorburg,
want een belangrijk doel van de soos was de prijs voor de drankjes zo
laag mogelijk te houden. De entree kostte een tot twee gulden (maar men moest
wel lid zijn van de soos) en een biertje kostte maar een kwartje. De soos heeft van 1967 tot 1970 bestaan en had wel een paar honderd
leden.
Omdat Rinus altijd netjes in een tweedelig pak met een wit overhemd en
stropdas liep, werd hij af en toe de directeur genoemd, deze naam had
hij mede te danken aan het feit dat hij behoorlijk streng kon kijken.
Toen op een gegeven moment, na veelvuldig aandringen van enige soosleden,
besloten werd ook op de zondagmiddag en -avond iets te organiseren,
wilde de beheerder, de heer Visser, dat er extra huur betaald zou
worden. Omdat de inkomsten op zondag de extra huur niet dekten, moest er
iets speciaals worden georganiseerd om extra inkomsten te genereren.
Er is toen een twaalf uur durend beatfestival in het huisje georganiseerd,
waarbij diverse bands optraden. Rinus had persoonlijk geregeld dat het
klapstuk van de avond was de band Sandy Coast die gratis kwamen optreden (voorwaarde was wel dat
de bandleden gratis zoveel konden drinken als zij wilden).
Zaterdagavond speelden er altijd bands en zondagmiddag werden er meestal
plaatjes gedraaid.
In en om het huisje ging het er altijd ordelijk aan toe. Achter op het
terrein was echter een opslagplaats voor machines van de gemeentelijke
plantsoenendienst, daar speelde zich van alles af. Daar werd de op
school geleerde theorie betreffende biologie veelvuldig beproefd en
gepraktiseerd.
Als je het toegangshek binnen kwam was er rechts aan het huisje een
loketje aangebracht, waar de kaartjes verkocht werden voor de ijsbaan.
De kaartjes voor de soos werden daar echter nooit verkocht, dat deed men
gewoon bij de toegangsdeur.
Ruud Drent, Ruud Keizer, Jaap Brandwijk en Wil Bentvelsen fungeerden als
uitsmijter en Hans en Okkie Romein en Jilles van der Tas stonden vaak
achter de bar.
Enige tijd nadat een medewerker van de Rijkspolitie, die ook op het
terrein woonde eens polshoogte kwam nemen wat er allemaal gebeurde in
het huisje, werd Rinus benaderd door iemand van gemeente Leidschendam.
De gemeentefunctionaris had vernomen dat Rinus feestjes organiseerde en
hiervoor moest vermakelijkheidsbelasting worden betaald. Hiertoe moesten
er kaartjes (op een rol) worden gekocht bij het gemeentehuis te
Leidschendam.
